İşte Ali Reşad’ın bu çalışması, aslında tam olarak bu noktaya odaklanması hasebiyle benzerlerinden büyük oranda ayrılır.; Faşizm’in bu el kitabı, dönemin “Pembe Kitap” olarak adlandırılan “Komünist Manifesto”suna karşı inşa edilmiş bir “Kırmızı Kitap”tır.; Buradaki “kırmızı” bir çeşit metafor değil, gerçekten kitap, ilginç bir şekilde yoğun kırmızı renge sahiptir ki zikrettiğimiz üzere bu, muhtemelen bilinçli bir tercihin ürünüdür.; Peki öyleyse neden bugüne değin elinizdeki eser üzerine herhangi bir çalışma yapılmamıştır? Bu soru aslında önemli ve üzerine odaklanılması gereken bir soru, zirâ cevabı da biraz çetrefilli.; Kitabın “Me-dhal” bölümünde de görülebileceği üzere Ali Reşad Bey özellikle eser için “çeviriler bütünü” tanımını kullanmaktadır.; Bu, özellikle sonraki süreçte yapılan çalışmalarda da eserin üzerine büyük oranda düşülmemesini sağlamış, alelâde bir çeviri gibi algılanmasına sebebiyet vermiştir.; Buna karşın içeriğine bakıldığında görülecektir ki Ali Reşad Bey çeviri metinleri “alıntı” olarak esere dahil etmiş, ara metinlerde ise bizzat kendi fikir ve düşüncelerine büyük oranda yer vermiştir.; Bu yönüyle eser, kapağındaki “Muharrir” kelimesinin hakkını verdiği gibi muhtemelen dönemin siyasî olarak yeni yeni teşkîl edilen Türkiye Cumhuriyeti’ndeki karışık ortam sebebiyle böyle bir medhale gerek duymuştur.; Yani işin özü, kitap bir çeviriden ziyade aslında bir “Faşizm tahlili”dir.